Suicidal Taxi en de groothoeklens

De rockende Jane, Melanie en Denise (en de begrafenisauto Greata) van Suicidal Taxi hebben mij gevraagd om hun biografiefoto's te maken. Ik heb mij gisteren in diverse lenige posities gemanoeuvreerd onder de Van Brienoordbrug (de vage zakdoekjes met onbekende inhoud op de grond, enigszins onwijkend). Dit genre fotografie vind ik geweldig om te doen en ik ben dan ook lekker los gegaan. De bandnaam 'Suicidal Taxi' heeft ook nog eens heel inspirerend gewerkt voor het thema van de shoot.

Momenteel ben ik aan het sparen voor een wat serieuzere camera dan mijn Canon 350d. Eergisteren heb ik alvast een peperdure groothoeklens aangeschaft (Canon EF 16-35 mm f/2.8). Deze heb ik natuurlijk gelijk op mijn oude vertrouwde cameraatje geschroefd. Ik ben er zo blij mee, dat ik gisteren alleen met deze lens heb gefotografeerd. Het gevolg is een stoere, rauwe, industriële fotoserie van drie bloedmooie rocksterren.







Klik hier voor meer foto's.

Fotografievrienden

Dit weekend was mijn vriendin Lobke een weekendje in Rotterdam. Lobke deelt mijn passie voor fotografie. Samen hebben we al honderden fotoprojecten bedacht (en veel flesjes wijn weggetikt). Vanmorgen zijn we naar de Maasvlakte gegaan om uit te waaien en te ontkateren. Het fijne aan een fotografe als vriendin is dat ik mijn camera in volste vertrouwen kan geven om zelf eens gefotografeerd te worden(zie hier en hier). Voor haar geldt overigens hetzelfde. Zij staat normaal achter de lens. Maar Lobke mocht je ooit een carrièremove willen doen? Voor de camera doe je het ook supergoed!

Metropolis

Heerlijk weer, fijne muziek en veel oude bekenden. Gisteren ben ik naar Metropolis geweest. Naast een beetje op de grond hangen en swingen op de muziek, heb ik ook mijn best gedaan om wat foto's te schieten van de muzikanten.



Meer foto's kun je hier bekijken.

Kleine wasjes, grote wasjes

Kleine wasjes, grote wasjes, doe ze in je wasmasjien. Laat maar lekker draaien, steeds meer in die wasmasjien!

Ik ben gek op het fotograferen van wasjes. Als ik een mooi wasje zie en mijn camera bij de hand heb, kan ik mijzelf niet helpen. Er moet een foto gemaakt worden. Het zal wel een voyeuristisch trekje van me zijn. Het liefst heb ik de was namelijk met grote, corrigerende, huidskleurige onderbroeken die zelfs je oma niet draagt. Hieronder de mooiste wasjes van deze week.

Ballotagecommissie

Sinds de dag dat ik fotografeer wil ik al een van mijn foto's laten afdrukken op een groot canvasdoek voor aan de muur. Dat is niet zo eenvoudig als dat het lijkt. Geen enkele foto kwam tot op heden door mijn eigen ballotagecommissie. Er zijn dan ook veel criteria waar de foto aan moet voldoen.

1) De foto moet technisch in orde zijn
2) De foto moet mooi zijn
3) De foto mag niet te persoonlijk zijn; geen bekende mensen in beeld
4) De foto mag niet te kleurrijk zijn; maar ook niet zwart wit
4) De foto moet passen bij de stijl van onze woning en interieur
5) De foto mag niet cliché zijn
6) De foto moet gerelateerd zijn aan een mooie herinnering
7) De foto moet interessant zijn; je moet er vaker naar kunnen kijken
8) De foto moet door mijzelf en Stefan goedgekeurd worden

Afgelopen dinsdag heb ik in Marseille een foto gemaakt die aan alle criteria voldoet. Binnenkort zal deze dus aan onze muur te bewonderen zijn. En last but not least: de poster moet uniek zijn. Dus als jij deze foto ook aan de muur wilt dan moet je toch echt zelf naar Marseille afreizen en de spot proberen te vinden:

Een seconde of 20

Ik had laatst een seconde of 20 om een paar mooie foto's van mijn zusje te maken. De missie is geslaagd. Kijk de foto's kunnen wel beter: scherper op de ogen, wat minder groothoek, nog meer scherpte diepte... maar toch. Het ziet er best mooi uit. De verdiensten daarvoor zijn volledig voor mijn zusje Linda. Want als er iemand is die fotogeniek is, dan is zij het wel. Het vreemde is dat ik al heel wat modellen voor de lens heb gehad en dat ik altijd opzoek ben naar fotogenieke kwaliteiten in mensen, maar van mijn eigen, mooie zusje nog nooit een reportage heb gemaakt. Daar gaat nu verandering in komen. De fotodate is geprikt, dus wordt vervolgd...

Blurb.com

Ik ben verslaafd aan het maken van fotoboeken bij blurb.com. Fijne software, betaalbaar en het ziet er fantastisch uit. Ik ben op dit moment bezig met een 420 pagina tellend groot fotoboek met hard cover. Puur voor mijzelf! Want als de visite toch zo'n dik boek door moet dan kun je maar beter gelijk de vakantiedia's uit de kast halen. Je kunt overigens ook gewoon een klein, dun boekje maken. Hoe dan ook, een echte aanrader. Hieronder wat screenshots van het boek waar ik mee bezig ben (hou ik het toch niet helemaal voor mezelf).

Maar als je moeder het vraagt?

Ik weet nog dat ik stellig met mezelf afsprak om nooit meer een huwelijksreportage te doen, maar ja... als je moeder het vraagt??? Twee weken geleden is mijn moeder getrouwd. Het vastleggen van de dag wilde ik liever niet, maar ik heb wel de huwelijksreportage gedaan. En daar ben ik blij om. Het wat erg leuk om mijn moeder te fotograferen terwijl ze straalt van geluk.

Zomervrienden

Ik ben zo blij dat ik gezellige vrienden heb. Op een zomerse dag als vandaag doe ik namelijk niets liever dan samen relaxen in een stadspark met een wijntje erbij. Vandaag heb ik een aantal van die vrienden op de foto gezet in het Kralingse Bos.

Faillissement

Ruim 5 jaar werk ik met veel plezier als account / projectmanager voor Colloquium . Fijn bedrijf, toffe locatie, geweldig team en gave job. Een dikke maand geleden is het faillissement, redelijk onverwacht, aangekondigd. Een harde klap die veel meer heeft losgemaakt dan ik voor mogelijk hield. Een emotionele tijd waarin op de werkvloer verdriet, verveling, vriendschap en lol hand in hand gaan. Individueel geldt dat je nadenkt over de toekomst. Wat wil ik nu gaan doen? Waar wil ik uiteindelijk naar toe? Wat vind ik belangrijk? Wat kan ik allemaal en wat kan ik niet? Doordat je baan (1 van de zekerheidjes in je leven) wegvalt, neem je de andere zekerheden ook gelijk maar even onder de loep... je sociale omgeving, je fysieke omgeving e.d. Een periode waar je geconfronteerd wordt met allerlei emoties en met je eigen opti- of pessimisme. Gelukkig ben ik tot op heden erg optimistisch en zie ik de toekomst graag tegemoet!

Ondanks mijn superjob bij Colloquium heb ik wel eens gedacht dat het best eens lekker zou zijn om een periode WW te ontvangen en je dagen geheel naar eigen wens in te vullen. Maar dat was slechts een illusie. Vandaag ben ik veel te vroeg thuis en dat vind ik al niet fijn. Laat staan als dit langer zou gaan duren. Gelukkig heb ik goede vooruitzichten en zie ik het niet gebeuren dat die WW-uitkering nodig is. En indien dat toch het geval is? Nou dan begin ik voor mezelf als fotograaf! Hieronder een illustratieve foto (met mobiel genomen) over het onverwachte faillissement van Colloquium.